Lezingen

Auti


In een afgeladen volle zaal van het Amphiontheater in Doetinchem heeft Colette de Bruin tijdens haar lezing de 750 aanwezigen een inkijkje gegeven in de nieuwste inzichten uit haar nieuwe boek:
Auti-communicatie.








De lezing werd voorafgegaan door een aangrijpend stukje van Rutger Neijland uit zijn solo-optreden ‘Autist’.  De avond werd bijpassend omlijst door zang en muziek van Syntha van Alen, die o.a. ‘Voel wat ik voel voor jou’, ‘Breek de stilte’ en ‘Lef’ op bijzondere wijze ten gehore bracht. Na de lezing heeft Colette het eerste exemplaar van Auti-communicatie uitgereikt aan Frans. Zoals ze toelichtte: haar klasgenoot toen ze zeven was, haar vriendje, echtgenoot, vader en opa van hun (klein)kinderen, en mede-eigenaar van Autimaat en Autisme Anders Bekeken, maar vooral maatje voor het leven!
Na afloop werd er onder het genot van een hapje en drankje nog lang nagepraat en ook de boekentafel werden uitgebreid bezocht. Een feestje om de start van Auti-communicatie: een brug tussen mensen mèt en zonder autisme, te vieren. Dit boek is er gekomen omdat Colette wenst dat iedereen met CASS (persoon met ASS), een goede relatie heeft door Auti-communicatie.

Bekijk een korte impressie van de presentatie.

Allerbeste Colette,
In de eerste plaats heel hartelijk bedankt voor de uitnodiging die wij kregen voor je boekpresentatie van gisteravond. Ik had meteen al het idee; daar wil ik heen! Even regelen.
En wat was het een heerlijke avond in een prachtig theater, en wat zag jij er weer geweldig uit!
(over in uitroeptekens praten gesproken :-) ) Het was een avond vol herkenning, lachwekkend maar ook zeker emotioneel. Zo mooi hoe Rutger het verwoorde. Ik herkende mijzelf o.a. wel in zijn vertaling van zijn moeder: "ga nou eens wat doen!!" I.p.v. steeds maar dezelfde liedjes luisteren..... Ook confronterend om te horen hoe moeilijk hij het daarmee heeft (gehad) en hoe zijn leven er nu uitziet. En dan is hij nog "gewoon" een slimme jongen. Wat moet het dan worden als je wat IQtjes mist?? (slik) Je hebt gisteravond weer zo'n stormvloed van informatie over ons uitgegooid; en alles even bruikbaar, herkenbaar en duidelijk. Hoofdpijn, maar oh zo (h)eerlijk! En dan jullie eigen (pleeg-)zoon die zo mooi zijn eigen zegje komt doen op het podium; verdorie, weer janken! Natuurlijk hebben we meteen het mooie nieuwe boek en ook Psycho-educatie mee genomen. Kortom; ik wilde je even melden dat ik je een geweldig mens vindt! Dankjewel dat je al die informatie met ons wilt delen.


Heel veel liefs en groetjes en zeker tot ziens,
Martin, Emma & Britt en Francoise

Beste Colette, Na weer veel tijd en negatieve energie gestoken te hebben in het op de rit zetten en houden van de begeleiding was het een verademing om jou gisteren zo helder, betrokken en enthousiast te horen vertellen over Auti-communicatie!
Nee, het was niet een verademing, daarmee zou ik je geen recht doen: het was een feest! Een feest der herkenning, een feest van opdoen van frisse nieuwe ideeën en een feest van je voelen onder mensen die iets voor alle CASSen willen betekenen! Als je een CASS hebt, dan heb je wel een heel bijzonder kind, een kind waarvoor je door het vuur gaat. Een avond zoals gisteren voedt mij, om mij weer meer dan ooit voor hem in te zetten (haha ik hoop dat ik dit in zijn pubertijd nog steeds zo easy zeggen kan: ik heb de beelden van de filmpjes van die kalme Autibril-moeders goed ingeprent als voorbeeld).
Wat hadden we dit eigenlijk 7 jaar geleden moeten hebben. Wat had dat niet alleen ons, maar vooral onze CASS veel opgeleverd (en bespaard!!). Een diagnose is mooi, SOVA trainingen en wat al niet meer is prachtig, een pgb voor een pgb-er idem, maar de "instituten" en overheid zou veel meer en sneller al moeten inzetten op leren communiceren, te beginnen bij de verzorgers: Geef me de 5, Auti-communicatie! Het zou gewoon in de AWBZ moeten zitten!


Groeten, Rozan